Sevgili dostlarım,günlük sıradan sandığımız yaşamımızın nasıl sevgi dolu,

ne denli heyacan verici olduğunu pek fark etmiyoruz sanıyorum.

'' Daha uygarca yaşamak,daha mutlu mutlu bir toplum olmak,eşitlikci,paylaşımcı

bir yaşamıbütün insanlarla birlikte tatmak''elbette çok güzel ama       

 ''Dostlarımızla,eşimizle,sevgilimizle,kardeşlerimizle,arkadaşlarımızla,

oğularımızla,kızlarımızla,yakınlarımızla yaşadığımız şu dünya bize ne mutluluklar

veriyor,farkındamıyız?

Okuduğumuz kitaplarda,gördüğümüz filimlerle,dinlediğimiz müziklerle,bunların

katkılarıyla,yorumlarımızla ne denli zenginleştiğimizi göz ardımı ediyoruz?

''Daha iyi bir dünya-daha mutlu insanlar”görme tutkusunun bizi hep

eleştiriye,kötümserliğe,karamsarlığa itmesine izinmi vereceğiz?

Görmek istediklerimizi görmemiş olmak,bizi bunların hiç olmayacağı

düşüncesinemi götürecek?

Hayır,bütün bunlara izin vermemeliyiz

Yaşadıklarımızın ne denli değerli olduğunu,yaşamdan her gün daha çok

keyf almamız gerktiğini Hiçbirşey bize unutturmamalı.

Sevilecek insanlarla birlikde yaşıyoruz.

Onları sık görmesekde,birlikte olmasakda bilikte yaşıyoruz.

Hatta onlar artık yaşamıyor olsalarda onlarla birlikte yaşıyoruz.

Mustafa kemal ve kurtuluş savaşı kahramanlarımız,Dede efendi,Mevlana,Hacı bektaş,

Yunus emre sizce artık yaşamıyorlarmı?

Onlar öylesine yaşıyorlarki,eminim hepimizde daha canlılar.

Onları sevmek için onları görmemizde gerekmiyor.

Sevmemiz birbirimize sevgiyle bakmamız yaşamımızı sevgi üstüne kurmamız ne güzel.

Çok değerli bir yaşam sürdürüyoruz.

Bu yaşamı sürdürmek bizim secimimiz.

Kimlerle yaşamak istediğimizi biz seçiyoruz.Nasıl yaşamak istediğimizi biz seçiyoruz.

Yaşadıklarımızın gerçekten kendi seçimlerimiz olduğunu düşünüyurum,kazandıklarımız kaybettiklerimizde kendi seçimlerimiz.

Biliyorum,insan böyle düşünmek istemiyor.Böyle düşünmek pek çok şeyi

göğüslemeye cesaret etmek demek.Ama yaşam sorumluluğunu almamız gerekiyor.

Ne yaşadımsa ben sectiğim için yaşadım''diyebilmemiz gerekiyor.Yaşadıklarımızı

raslantılara,yazgıya bilinmedik ,güclere bağlamak.Belki rahatlatıcı ama doğru

seçimleri hep gözden kaçırıcı.

Yaşadıklarımızın değerini bize kim anlatacak?Elbette kendimiz önce kendimizi seveceğiz,

sonra çeremizi dostlarımızı,yaşamı sevgi üstüne kuracağız.

Şimdi bir kere daha anlıyorumki,yaşamın zorlukları bir yana ben sevmeyi seviyorum.

Sevgi zor  zanaat ama yinede sevelim dostlarım.

                                                    SEVGİYLE KALIN